Μαγεία και ποίηση στη Θάσο

αναδημοσίευση από http://www.kifisianews.gr

Ένα μαγικό ποιητικό συμπόσιο πραγματοποιήθηκε στη Θάσο στις 3,4 και 5 Ιουλίου,

μια και η λογοτεχνία είναι ούτως ή άλλως μαγική και το νησί της Θάσου ιδανικό για να υποδεχτεί και να φιλοξενήσει την Α’ Πανελλήνια Συνάντηση Λογοτεχνικών Ενώσεων, Δημοσιογράφων, Εκδοτών και Ποιητών.
Το όραμα αυτού του συνεδρίου το είχε η ποιήτρια, κα Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου, η Ανδρομάχη της Θάσου, όπως την αποκαλέσανε στο συνέδριο, πριν από πέντε χρόνια. Τελικά μπόρεσε φέτος να το πραγματοποιήσει με τη στήριξη του Δήμου Θάσου και την αμέριστη συμπαράσταση προσωπικά του δημάρχου, κου Λευτέρη Μερέση και της Πολιτιστικής Επιτροπής του Δήμου Θάσου με πρόεδρο την κα Μαρία Παπαοικονόμου, η οποία είναι επίσης αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Τουρισμού. Αντιπρόεδρος της Πολιτιστικής Επιτροπής η κα Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου, την οποία γνωρίσαμε  ως βραβευμένη στο λογοτεχνικό διαγωνισμό που έκανε η εφημερίδα μας «Μενεξέδες, εφήμερη ομορφιά». Ως εφημερίδα λοιπόν που στηρίζει και προωθεί τη λογοτεχνία, βρεθήκαμε καλεσμένοι στο μεγάλο αυτό συμπόσιο που το σύνθημά του ήταν «η ισχύς εν τη ενώσει, ποιητές ενωθείτε!!!»
Οι πολλοί καλεσμένοι που συμμετείχαν στη συνάντηση αυτή, φιλοξενήθηκαν όλοι από το Δήμο Θάσου και δέχτηκαν τη ζεστή μακεδονίτικη φιλοξενία, ενώ την προσπάθεια αγκάλιασαν όλοι οι Θάσιοι, οι οποίοι έγιναν υποστηριχτές της προσπάθειας, δίνοντας ο καθένας ό,τι μπορούσε. Η κα Ανδρομάχη, ανέφερε ότι δε θέλει να χρησιμοποιεί τη λέξη χορηγοί, αφού τελευταία η λέξη αυτή έχει ταυτιστεί με κάθε άλλο παρά με την «ευγενική» χορηγία.
Ανάμεσα στους Θάσιους υποστηριχτές ήταν ο κ. Γλίτσος, ο οποίος έχει το εστιατόριο «Μούσες», ο κ. Χρυσάφης με το εστιατόριο «Κουτσαβάκια», ο αντιπρόεδρος της ΔΕΠΟΤΑΘ, κ. Αναστάσιος Μπήλιας, ο οποίος διαθέτει το καφέ «Open Sea» στη χρυσή αμμουδιά  στη Σκάλα Ποταμιάς, οι κ.κ. Ζηλιαχοβινός και Χαριτόπουλος, οι οποίοι προσέφεραν επιπλέον δωμάτια για να φιλοξενηθούν μέλη λογοτεχνικών ενώσεων, καθώς και τρεις φούρνοι μεταξύ των οποίων, της Στέλλα Ταμπάκη και του Σωτήρη Χαϊδευτού. Ιδιαίτερα στήριξε την προσπάθεια το περιοδικό «Προβολή» αλλά και άλλα μέσα ενημέρωσης και η τοπική τηλεόραση. Πολλοί ήταν ακόμα αυτοί που πρόσφεραν είτε χρήματα, είτε προσωπική εργασία, είτε κάποιες από τις επαγγελματικές τους υπηρεσίες.
Το απόγευμα της Παρασκευής και το πρωί του Σαββάτου πραγματοποιήθηκαν ομιλίες από τους περίπου 60 σύνεδρους, με θέμα «η συρρίκνωση της ελληνικής γλώσσας και η ποίηση». Σημαντικό ήταν ότι ανάμεσα στους σύνεδρους ήταν πρόεδροι ή εκπρόσωποι των Διοικητικών Συμβουλίων όλων σχεδόν των Λογοτεχνικών Ενώσεων, εκπροσωπώντας πολλούς λογοτέχνες ο καθένας, ενώ έντονη ήταν η παρουσία και εκδοτών, δημοσιογράφων, καθηγητών Πανεπιστημίου και Μέσης Εκπαίδευσης, δασκάλων, συγγραφέων,  ποιητών, φίλων του βιβλίου και των γραμμάτων, ανθρώπων από όλη την Ελλάδα, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της «ισχύος εν τη ενώσει». Εντυπωσιακό ήταν ότι σε μια εποχή που  αναφέρεται ότι οι άνθρωποι δεν διαβάζουν, ότι οι άνθρωποι βλέπουν μόνο τηλεόραση και ασχολούνται με την απόχτηση υλικών αγαθών, τόσοι άνθρωποι ανταποκρίθηκαν σε ένα λογοτεχνικό κάλεσμα.
Οι ομιλίες ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες και κατέδειξαν ότι παρά το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα μπορεί και να συρρικνώνεται από τις νέες τεχνολογικές συνθήκες, πάντα θα είναι ζωντανή, εύπλαστη και θα μπορεί να δημιουργεί μοναδικά λογοτεχνικά έργα. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε από πολλούς ομιλητές στο συγγραφέα Βασίλη Βασιλικό, ο οποίος είναι από τη Θάσο.
Το απόγευμα του Σαββάτου πραγματοποιήθηκαν βραβεύσεις στους ανθρώπους του πνεύματος και το ιδιαίτερο των βραβεύσεων αυτών ήταν ότι οι διοργανωτές, προσπάθησαν να νικήσουν την ανταγωνιστικότητα, η οποία ενυπάρχει σε διάφορους φορείς, έτσι ο ποιητής βράβευε ποιητή, ο εκδότης εκδότη, ο δημοσιογράφος δημοσιογράφο. Κατά τις βραβεύσεις αυτές επιχειρήθηκε μια συναδέλφωση επί της ουσίας με τα βραβεία που ανταλλάχτηκαν.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η βράβευση του εκατόχρονου Θασιώτη ποιητή,  Σταύρου Καρμανιώλα, από τον Πρίνο, την περιοχή που έχει τα πετρέλαια, ο οποίος απάγγειλε ένα χιουμοριστικό ποίημά του για τότε  που θα μπει στον ΟΠΕΚ και όλοι θα τον ακούνε με ανοιχτό στόμα. Ο κ. Καρμανιώλας ανέφερε ότι η τιμή για αυτόν ήταν εξαιρετική, μπροστά σε τόσους ανθρώπους των γραμμάτων, αυτός που δεν έχει βγάλει ούτε καν το Δημοτικό. Σχεδόν δακρυσμένος ανέφερε «τα 100 μου χρόνια σήμερα τα γιορτάζω». Η κα Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου τόνισε πόσο σημαντικό είναι να βραβεύονται οι άνθρωποι όταν μπορούν ακόμα να παραλαμβάνουν τα βραβεία τους και δεν τους θυμόμαστε μετά θάνατον.
Ιδιαίτερη βράβευση ήταν και του κου Δημήτρη Σταυρόπουλου, ο οποίος διάβασε ένα δικό του σύγχρονο διήγημα με δυο κυρίες της Θάσου που ήθελαν να κάνουν μπότοξ, με την ιδιαιτερότητα ότι το διήγημα είχε γραφτεί σε ντοπιολαλιά της Θάσου του 1930 και απέσπασε το γέλιο και το χειροκρότημα του κοινού. Την τοπική διάλεκτο σώζει μέσα από τα βιβλία του αλλά και τη στήλη του στην εφημερίδα «Θασίων γη» και  ο κ. Σωτήρης Γερακούδης.
Σημαντική ήταν και η παρουσία του παπά Γιώργη Διαμαντόπουλου, συγγραφέα, ποιητή και πατέρα της εμπνεύστριας της εκδήλωσης. Για αυτό ίσως και η κα Ανδρομάχη, οργάνωσε την εκδήλωση ως ένα όραμα αγάπης, ως κόρη ιερέως.
Την Κυριακή οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να δούνε το όμορφο νησί της Θάσου σε μια άψογα οργανωμένη εκδρομή, να θαυμάσουν τις παραλίες της και να μυρίσουν το πεύκο και τη ρίγανη. Το πράσινο της Θάσου, με τα δέντρα να κατεβαίνουν μέχρι την αμμουδιά και να περικυκλώνουν τους αμέτρητους κολπίσκους και τα χιλιάδες τζιτζίκια ενέπνευσε και πολλούς από τους ποιητές που συνόδευαν την εκδρομή, ώστε να συνθέσουν ποιήματα για το νησί που τους φιλοξένησε.
Το ίδιο βράδυ πραγματοποιήθηκε ο ποιητικός διαγωνισμός, του οποίου την ευθύνη είχε ο ποιητής Γιάννης Αρκέτος.
Σχεδόν πενήντα ποιητές διάβασαν τα ποιήματά τους, στο χώρο της Αρχαίας Αγοράς, ενώ το φεγγάρι ανέτειλε. Στο τέλος ο κάθε ποιητής ψήφισε το ποίημα που του άρεσε περισσότερο και πρώτος νικητής αναδείχτηκε ο κ. Χάρης  Μελιτάς.
Αυτό που ευχήθηκαν όλοι αποχαιρετώντας το φιλόξενο νησί της Θάσου και τους υπέροχους ανθρώπους του ήταν να καθιερωθεί η συνάντηση αυτή και να επαναληφθεί τουλάχιστον μετά από τρία χρόνια.